پلیمرها

پلیمرها دسته‌ای از مواد با جرم مولکولی بسیار بالا هستند که از اتصال واحدهای تکرارشونده به نام مونومر تشکیل می‌شوند. این مواد به دلیل تنوع ساختاری و رفتاری، در علوم مختلف، صنعت، پزشکی، بسته‌بندی و الکترونیک اهمیت ویژه‌ای دارند. خواص پلیمرها می‌تواند از نرم و انعطاف‌پذیر تا سخت و مقاوم متغیر باشد. ساختار مولکولی، نوع پیوندها و فرایند پلیمریزاسیون نقش مهمی در تعیین خواص آن‌ها دارد. حضور گسترده پلیمرها در زندگی روزمره آن‌ها را به یکی از مهم‌ترین گروه‌های مواد تبدیل کرده است.

پلیمرهای طبیعی مانند سلولز، نشاسته، پروتئین‌ها و لاستیک طبیعی بدون دخالت صنعتی و در موجودات زنده شکل می‌گیرند و عموماً زیست‌تخریب‌پذیر و سازگار با محیط زیست هستند.

پلیمرهای مصنوعی مانند پلی‌اتیلن، پلی‌پروپیلن، PVC، نایلون و پلی‌استرها از طریق پلیمریزاسیون صنعتی مونومرها تولید می‌شوند و به دلیل استحکام، پایداری و قابلیت تولید انبوه، در صنایع مختلف کاربرد وسیع دارند. پلیمرهای مصنوعی معمولاً پایدارترند اما چالش‌هایی در زمینه تجزیه زیستی ایجاد می‌کنند. تفاوت در منشاء و روش تولید باعث شکل‌گیری خواص و کاربردهای متفاوت در این دو گروه می‌شود.